das 1

De Das Zit overdag verscholen in zijn burcht. Dat is een gangenstelsel, wat afhankelijk van het aantal bewoners tussen de drie en tien pijpen telt (met een doorsnede van 30 cm). Deze ingangen liggen meestal zo’n 7 meter uit elkaar, maar de afstand kan soms veel groter zijn. De burchten zitten eigenlijk altijd op een hoge zandkop of in een wal. Kennelijk voelen ze feilloos aan waar ze het minst last van het water hebben. In de gangen bevinden zich een hoeveelheid kamers, waarin ze overdag verblijven. Ze hebben daar een heerlijk “tapijtje” naar binnen gesleept en bestaat meestal uit mooi droog gras (pijpestrootje). Ze werken dit naar binnen door het droge gras onder de kin en tussen de voorpoten te klemmen en dan achterwaarts de pijp in te werken.
In de zomermaanden kun je de Dassen waarnemen, omdat ze dan vaak net voor of tijdens zonsondergang al naar buiten komen. Zo kun je ze meestal een half uur gadeslaan. Dassen zien niet best en horen kunnen ze evenmin goed, maar ruiken kunnen ze des te beter. Zo’n 250 keer beter dan wij. Als je je dan ook verkeerd opstelt zullen de Dassen je direct in de gaten hebben en weer de pijp opzoeken.
Omstreeks februari krijgen de Dassen jongen. Soms 1,maar meestal wel wat meer. Tot soms wel vier aan toe. Ze verblijven daar zo’n twee maand voordat ze naar buiten komen. Het zijn in die tijd speelse rakkers die heerlijk kunnen dollen met elkaar. Paren doen Dassen in het vroege voorjaar, maar het embryo blijft lange tijd stil staan qua groei (uitgestelde draagtijd). Pas omstreeks november groeit het echt om dan in februari dus geboren te worden.
In een Dassenburcht leeft een hele familie. Dus meerdere mannetjes en vrouwtjes. Ook de Kids blijven vaak jaren in dezelfde burcht wonen. Zo af en toe is er een die verhuist naar een naburige burcht of het een aantal km. verderop zoekt.
Dassen eten wat ze voor de bek krijgen. Maar omdat hagedissen en kikkers veel sneller zijn kunnen die de dans vaak ontspringen. Meestal eten ze dan ook wormen, slakken of vruchten en bessen. Feitelijk lusten ze alles. Dassen hebben rondom hun burcht een territorium. De grens kan wel tot 500 m vanaf de burcht zijn. Aan die randen kom je vaak putjes in de grond tegen die door de Dassen gegraven zijn. Heel vaak heb ik daar uitwerpselen van de Das in gevonden. Soms keutels, maar ook heel vaak zitten ze vol met pitten als ze bessen hebben gegeten.
In de winter komen de Dassen veel minder vaak uit hun burcht. Ze vinden het dan kennelijk heerlijk om binnen te blijven. Voor eten hebben de maanden daarvoor al gezorgd. In de burcht ligt dan van alles opgeslagen. Toch houden ze geen winterslaap.
Dassen zijn forse beesten. Ze hebben een gewicht van ca. 15 kg. Hun lengte is ongeveer 75 cm en de dikte / breedte is ongeveer 30 cm. Dat is ook meteen de maat van de pijpen van hun burcht. Mannetjes zijn doorgaans iets groter en zwaarder, maar dat is in het veld voor ons erg moeilijk te zien.
Het gaat erg goed met de Das in Nederland, want het aantal burchten breidt uit en het aantal Dassen per burcht is vaak hoog. Toch zijn er ook wel gebieden met andere geluiden. Daar vallen vaak veel verkeersslachtoffers en is de hoeveelheid jongen gemiddeld wat volwassen wordt nog geen 1 per nest. Maar over de grote linie zijn natuurorganisaties tevreden over hun ontwikkeling.
Met name door hun zwart witte kop met die mooie witte bles zijn het machtig mooie dieren. Vraag me weleens af waarom ze getekend zijn, want in de burcht is het altijd donker en als ze wel buiten zijn dan schijnt hooguit de maan.
…… Waarschijnlijk hebben ze het voor mij gedaan, zodat ik er van kan genieten.